این نوشته صمد بهرنگی ،به نظرم بسیار زیبا و دلنشین اومد ؛

بلاخره در زندگی هر آدمی ،... یک نفر پیدا میشود که بی مقدمه آمده، مدتی مانده.... قدمی زده وبعد اما بی هوا غیبش زده و رفته . آمدن و ماندن و رفتن آدمها مهم نیست ... اینکه بعد از روزی روزگاری ، در جمعی حرفی از تو به میان بیاید ، آن شخص چگونه توصیفت میکند مهم است. اینکه بعد از گذشت چندسال ، چه ذهنیتی از هم دارید مهم است . اینکه آن ذهنییت مثبت است یا منفی..... اینکه تورا چطور آدمی شناخته ، مهم است. منطقی هستی و میشود روی دوستی ات حساب کرد !؟ می گوید دوست خوبی بودی برایش ، یا مهمترین اشتباه زندگی اش شدی..... اینکه خاطرات خوبی از تو دارد ، یا نه برعکس.. اینکه رویایی شدی برای زندگیش ، یا نه درسی شدی برای زندگی.... به گمانم ذهنیتی که آدمها از خود برای هم به یادگار میگذارند ، از همه چیز بیشتر اهمیت دارد وگرنه همه آمده اند که یک روز بروند ...

/ 0 نظر / 2 بازدید