جودی!

کاملا با تو موافق هستم که عده ای از مردم هرگز زندگی نمی کنند وزندگی را یک مسابقه دو می دانند ومی خواهند هرچه زودتر به هدفی که درافق دوردست است دست یابند ومتوجه نمی شوند که آن قدرخسته شده اند که شاید نتوانند به مقصد برسند واگرهم برسند ناگهان خودرا در پایان خط می بینند.درحالی که نه به مسیر توجه داشته اند و نه لذتی از آن برده اند.

دیر یا زود آدم پیر و خسته می شود درحالی که از اطراف خود غافل بوده است.آن وقت دیگر رسیدن به آرزوها و اهداف هم برایش بی تفاوت می شود و فقط او می ماند و یک خستگی بی لذت وفرصت وزمانی که ازدست رفته وبه دست نخواهد آمد.
...

...

جودی عزیزم!

درست است، ما به اندازه خاطرات خوشی که از دیگران داریم آنها را دوست داریم و به آنها وابسته می شویم. هرچه خاطرات خوشمان از شخصی بیشتر باشد علاقه و وابستگی ما بیشتر می شود.

پس هرکسی را بیشتردوست داریم و می خواهیم که بیشتر دوستمان بدارد باید برایش خاطرات خوش زیادی بسازیم تا بتوانیم دردلش ثبت شویم.
/ 3 نظر / 7 بازدید
Mohammad

سلام دوست عزيز وبلاگتون خوبه به منم سر بزنيد

غریب آشنا

سلام سوالات جالبی بود! برا خود من که خیلی خوب بود! به کلی چیزهایی که در موردش فکر نمیکردم پی بردم من ج دادم موفق باشید فعلا[لبخند][گل]

علی

التماس دعا[گل][گل][گل]